تبليغاتX
بانوی سپیده دمان - من زنده ام
All that we see or seem, is a dream within a dream
تو فك مي كني كارت درسته. بيشتر وختا شايد سرگردون باشي يا اصن سر در نياري قصه چيه ولي با خودت مي گي: خب خيلي واضحه ،يعني شايدم حالا خيلي واضح نباشه ولي به وختش من مي فهمم .
بعضي وختا هم يه چيزي خيلي ساده س ، خيلي روشنه .اونوخ با خودت مي گي نه ،اصن از كجا معلوم كه همين باشه؟شايدم اين نيست . چرا بايد اينقد ساده باشه؟ 
***
يه روزي پشت يه ميز روبروي يكي ميشيني . باد تندي درختاي بالاي سرتونو مي رقصونه .اونوخ تو كه مدتيه تو يه آرامش عميق و دوست داشتني شناوري . تو كه فكر مي كني ميدوني كه خيلي نمي دوني . تو كه فك مي كني اينقد نرم شدي كه چيزي واسه دفاع نداري چيزي واسه اثبات . يهو خودتو وسط بحث داغ اون يكي با خودش مي بيني با درونش . با باوراش با چيزايي كه اذيتش ميكنه.با راه هايي كه واسه خودش انتخاب كرده ...انگار كه كنار يه درياي طوفاني نشسته باشي .يه درياي طوفاني دم غروب .

گوش ميدي . گاهي سوالايي مي پرسي كه شايد خودت يا اونو متوجه يه لايه پنهون تري كني . اصن يهو به خودت مياي و ميبيني تو بحثو شروع كردي . شايد با همون لبخند پر از آرامش . شايد با همون كلمه هايي كه هيچ كدوم ادعايي نداشتند و قصدي براي باز كردن يك گره . شايد با همون نرمي بيدفاع ...

خب ،تويي كه فك مي كردي خوب مي دوني كه چيز زيادي نميدوني ، حالا با تماشاي اين دريا حس ميكني همه زندگيت هرچي ضرر كردي واسه اين بوده كه يقين داشتي فقط تويي كه مي دوني . مي بيني كه اين دريا با همه ي غوغايي كه به پا كرده پيش موجاي سهمگيني كه دارن ميكوبن به ديواراي دلت يه چشمه ي كوچيكه آرومه . مي بيني اونقدر چيزها واسه مدعي شدنو سينه چاك كردن داري كه ادعا هاي ظريف و خط قرمز كشيدناي بي آزار اين درياي صادق پيشش گمه .

آخ كه كاش اينقد كه حالا خودتو مي ديدي ، يه خورده پيش از اين هم ديده بودي .

نه ، لبخندت رو ندزد . يـا اين لبخند همون لبخند والاي پر آرامش ديده       مي شه و تو رو به غروب پر تلاطم يه درياي طوفاني ديگه مهمون ميكنه. يا حيروني تو رو فرياد مي زنه و يكيو به تماشاي تو .

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم خرداد 1387ساعت 1:0 PM  توسط بانوی سپیده دمان  |