تبليغاتX
بانوی سپیده دمان - شوق خواب هیچ کس نبودن
All that we see or seem, is a dream within a dream

فرو می ریزم، فرو می ریزم من،

چون ماسه ای که از میان انگشتان.

به یکباره ذره ذره ام حسی میشود

عطشی می شود

فراخ می شوم ،درد می کشم

 در همه جای ام

درقلبم اما بیشتر از هر جای .

با میل مردن،

تنهایم بگذار

گمانم اکنون

 چنان پریشانم

که این پریشانی

تواند آسان
بترکاند نبض مرا.

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم شهریور 1386ساعت 9:47 AM  توسط بانوی سپیده دمان  |